Dit is mijn verhaal, waarom ik gehoord en gezien wil worden!

Als kind was mijn broertje een periode in mijn leven ernstig ziek. Ik was toen 5 en later 7 jaar oud. Als jong meisje was mijn moeder dagelijks in het ziekenhuis en mijn vader aan het werk. Als meisje werd ik opgevangen door de gezinshulp, mijn oma of oppas. Je kan je misschien voorstellen dat dit wel iets met je doet. Ik stond jong op eigen benen…. te jong. Ik was voor een meisje van die leeftijd zelfstandig en redde mijzelf wel. Als meisje miste ik diep van binnen alleen mijn vader en moeder, die er voor mij waren. Die mij zagen opgroeien en trots op mij waren omdat ik iets knaps had gedaan of omdat ik wilde vertellen wat ik had meegemaakt.

Ik leerde in mijn jonge leven dat het zorgen voor mensen iets is wat belangrijks is. Je geeft wat je krijgt… En wat je niet krijgt kan je niet delen met anderen.

Waarom ik later in mijn leven op (foute) mannen met grote problemen viel was mij nooit duidelijk tot dat ik begreep waarom… dit is wat ik leerde. 

Ik kon me verliezen in mensen met problemen, ik wilde alles voor ze doen…. Eigenlijkk hiep ik al die tijd “de kleine Thessa” die gehoord en gezien wilde worden. Nooit werd ik door deze mannen gezien en gehoord en telkens opnieuw brande ik op, in energie en gewicht. Nu begrijp ik waarom.

Dat ik het zo geweldig vondt bij de brandweer; als brandweervrouw en later als eerste duiker van de Krimpenerwaard had alles te maken met gezien willen worden. Mijn vader was trots en in dan brandweerpak wordt je wel gezien. Nu begrijp ik waarom de brandweer zo’n fantastische tijd was… het vervullende een behoefte.

Ik ging op mijn 17de het huis uit, achteraf natuurlijk veel te jong, maar ik wilde laten zien dat ik dit zou kunnen. Weer GEZIEN willen worden. 

Toen ik 26/27 was gebeurde het naarste in mijn leven, iets wat mijn leven op zijn kop zette. Ik verloor van de ene op de andere dag mijn (foute man) hij maakte het uit, mijn baan (want hij was ook mijn baas), het vertrouwen in mijn brandweerweer familie en de zin van het leven. 

Ik sprong in de gracht…. niet omdat ik dood wilde. Nee ik wist het allemaal niet meer, ik was machteloos en radeloos van verdriet. 

Ik werdt uit eindelijk opgevangen door familie in Emmeloord waar ik weer opkrabbelde. Ik weet nog dat ik in die periode nergen meer van kon genieten. Niks maar dan ook niks deed me wat. In Emmeloord krabbelde ik op, ging ik weer eten en mocht ik simpel weg zijn. Ik mocht mijn verhaal delen, zonder dat het verkeerd was, ik werd GEHOORD. 

Ik ging naar “Innerlicht” naar Ildiko toen (NEI therapeut), waar ik een keer in de twee of drie weken mijn leven en momenten mocht delen. 

Ik vertelde haar dat ik dol graag later ook NEI coach wilde worden, want wat zei deed was zo mooi.

Ik bloeide weer op… kon weer genieten van de zon, van lekker eten… ik ging weer leven.

Nu ben ik 37 en begrijp ik waarom ik zo graag kinderen wil helpen bij uitdagingen in de ontwikkeling. Deze kinderen hebben namelijk iets meegemaakt wat invloed heeft op hun leven. Een heftige geboorte, een traumatische buiktijd (zwangerschap) of een nare ervaring in de jeugd. Het gedrag wat een kind laat zien (hoe jong of hoe oud) het ook is, wil begrepen worden. Ik weet nu waarom gehoord en gezien worden zo belangrijk voor mij is. 

Bij de dokter wilde ze mij destijds vol stoppen met een rustgevend middel want ik was depressief (las ik later in mijn dossier). Gelukkig was ik toen zo wijs om dit maal eenmaal te gebruiken. Dit is de reden dat ik niet doe aan medicatie of symptoom bestrijding. Ik wil de oorzaak behandelen. Ik wil op zoekn naar dat gene waar een probleem of uitdaging opstart.

Het verhaal van mijn eigen kinderen maakte mij reflexintegratie behandelaar, geboorte in kaart conculent en psychomotorisch kindercoach. Maar in de afgelopen jaren bleef ik zoeken naar een methode om nog dieper te werken. Ik miste nog een stukje. Inmiddels weet ik wat ik miste. Die biotensor waar ik toen ik 27 mee in aanraking kwam bij Ildiko. Inmiddels ben ik KIE coach en werk ik met de biotensor en mag ik mijzelf inschrijven bij de vereniging voor NEI therapeuten. 

De weg was lang, soms heftig, het heeft me veel gekost maar ook veel gebracht. Ik heb vrienden en vriendinnen verloren, ik zie ze nu als mijn spiegels en mijn hulpbronnen want stuk voor stuk hebben ze mij wat gebracht. Mijn dochters blijven tot op de dag van vandaag mijn spiegels. Mijn persoonlijke coach en alle prachtige mensen die ik op mij heen heb verzameld zijn stuk voor stuk lichtwerkers die kijken vanuit de oorzaak. Dit is wat ik in de nieuwe wereld wil delen en vanaf vandaag zal delen. Terug naar de oorzaak… Ieder kind groot of klein, jong of oud wil GEZIEN, GEHOORD en GELIEFD worden. Jij ook!!!!!

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.

Wil jij ook weten waar jouw om begrepen gedrag vandaan komt of het gedrag van jouw kind?

Bel of mail me dan!Jij mag gehoord worden en ik zal naar je luisteren!